امسال که رفته بودم نمایشگاه کتاب بعضی از نویسنده ها خودشون اومده بودن تا کتاباشون رو بفروشن و اول کتاباشون رو هم برای اونایی که میخواستن امضا میکردن.خیلی وقت بود که رمان های ایرانی نخونده بودم.به همین خاطرم رفتم از تو کتاب خونه ام این کتاب رو برداشتم.نویسنده که مرد میانسالی بود میگفت که تمام رمان هایی که تا به حال نوشته همه داستانهای واقعی بودن..من بعد از "بامداد خمار" و یه رمان دیگه که الان اسمش یادم نمیاد رمان های ایرانی دیگه ای تو این چند سال نخوندم..ولی این کتاب رو فکر میکنم جالب باشه..مخصوصا برای کسانی که چند تا رمان تاریخی خارجی رو پشت سرهم خوندن ..شاید خوندن یه داستان ایرانی که ملموس تره و تو سالهای اخیر اتفاق میافته شاید خالی از لطف نباشه.کاری به واقعی یا غیر واقعی بودن این داستان ندارم..ولی نثر روون و خوبی داره و راحت میشه پیش رفت.

کلیت داستان در مورد زنی است به اسم شیدا که عاشق پسری میشه..ولی با کسی دیگه مجبور به ازدواج میشه و ماجراهایی که به دنبالش پیش میاد....در حد یک رمان ایرانی کار بدی نشده..اول داستان اینجوری شروع میشه:

"مهر ماه سال 1362 بود که به منظور استخدام به دفتر مدیر بیمارستان رضاعی مراجعه کردم.مدیر بیمارستان فرزند دکتر مرحوم رضاعی من را به حضور پذیرفت و پس از ملاحظه مدارک و انجام یک مصاحبه کوتاه چند دقیقه ای گفت:شما به عنوان پرستار بخش یک گزینش شدین و میتونین از فردا رسما کارتون رو شروع کنین:از مدیر بیمارستان به خاطر حسن نیتش تشکر کردم و با رضایت خاطر از این که به کار مشغول شده ام دفتر او را ترک کردم."...

این نویسنده چند تا رمان تو همین سبک و سیاق داره که اگه از این خوشتون اومد بگید تا بقیه اش رو هم معرفی کنم.

+photo of the day