حریم حریم است..خصوصی و عمومی ندارد..زمانی خصوصی میشود..که بتوانی از پشت بیشه ها..از پشت پنجره نیمه باز..آن را ببینی....صاحب راز شاکی ست..نه برای این که آن را دیدی..بلکه برای این که دفعه بعد برای دیده نشدن بیشتر تلاش کنی..و اگر تو آن را تکرار کنی به ابتذال کشیده خواهی شد.پس آن را تکرار نمیکنی و به کسی نمیگویی.....و دفعه بعد به احتمال قوی آن را تکرار نمیکنی...چون اگر دفعه بعد هم دیده شوی..تو مجرم خواهی بود و تقاص سختی پس خواهی داد..وگرنه صاحب راز پشت پنجره نیمه باز..از دیده شدن بیشتر از تو که میبینی لذت میبرد..مسئله دیدن و دیده شدن نیست..مسئله این است که صاحب راز نباید بفهمد که تو او را میبینی....یک دیده شدن در عین بی خبری صاحب راز..او پس از اینکه تخمین زد دیده شده..پنجره را خواهد بست....او میداند که تو او را دیده ای..ولی نباید تو را چشم در چشم ببیند..طبق قواعد بازی تو باید تقاص آن را پس بدهی.مقصر تویی که بازی را خراب کرده ای..و تقاصی هم که میدهی برای دیدن نیست..برای خراب کردن بازی ست...طبق همان قواعد بازی اگر هم از تو و هم از صاحب راز بپرسند که آیا این کار درست است.؟.هم تو و هم صاحب راز باید وانمود کنید که کار بسیار زشتی است و کسی که این کار را میکند شایسته توبیخی سخت است.

+photo of the day