تصویر بالا جایی رو نشون میده که ما اونجا قرار داریم..داشتم فکر میکردم که شاید بیشتر شما این تصویر رو تا به حال دیدید.ولی چیزی که من میخوام در مورد این تصویر بگم اینه که آرزو کردن زمانی درست و منطقی هست که شما بتونید دو بار زندگی کنید..اون وقت شما به اندازه کافی وقت خواهید داشت که در زندگی اول برنامه ریزی کنید تا اولا به آرزوهای کوچیکتون برسید و همچنین برنامه مدون برای دستیابی برای آرزوهای بزرگ داشته باشید.شما رو نمیدونم..ولی اگر من به طور مثال بخوام تو تهران آرزوی داشتن یه خونه (از دید معقول) رو داشته باشم..مثلا پنجاه متری(معقول!!!!)شما تصور میکنید تا کی میتونم به اون دست پیدا کنم؟..کاری به شانس آوردن و معجزات و امداد های غیبی نداریم که منم بهشون اعتقاد دارم حتی اگه وجود نداشته باشن..ولی چیزی که هست اینه که تو هرم نیازهای انسان های آبراهام مزلو..در قائده هرم که بزرگتره نیازهای اولیه چیده میشن یعنی نیازهای اولیه که یکی ازاونها مسکن هست.اگه فرض رو بر این بذاریم که من میتونم یه خونه اجاره کنم و به طور مستقل توش زندگی کنم بایست بگم تا ده سال آینده البته میتونم این کار رو بکنم.یعنی در سن سی و هشت سالگی بنده نیازهای اولیه زندگیم رو تونستم برآورده کنم..تازه شروع میکنم به برآوردن نیازهای اساسی تر و مهم تر از اینها..یعنی نیازهای روحی و روانی که به مراتب از نیازهای اولیه مهم تر هستن..به نظر شما یک زندگی برای رسیدن به ابتدایی ترین نیازها و خاطر جمع شدن از اونها کافیه تا اینکه من بخوام در مورد نیازهای روحی و روانی خودم فکر کنم؟.

اگر من میگم اشو گفته تسلیم شو..دارم یه دیدگاه رو بررسی و تحقیق میکنم..دارم امتحان میکنم و صادقانه میام اینجا نتایج رو گزارش میدم..شما از این کلمه تسلیم برای این وحشت میکنید چون فکر میکنید منظور اینه که هر کسی حقتون رو خورد بگید چشم حق با شماست.برای مردم عادی این تقریبا تصورش محاله..ولی برای اشخاصی مثل بودا این محال نیست..و درضمن اونها احمق هم نیستن..منظور از تسلیم..تسلیم قلب شدن به جای تسلیم مغز شدنه..یعنی تسلیم روحت شو..به جای اینکه تسلیم افکار و آرزوهایی بشی که دائما فکرتو مشغولا میکنن..منظور از تسلیم شدن اینه که در لحظه زندگی کن..و آینده رو رها کن..

از دی که گذشت ازو دگر یاد مکن
فردا که نیامدست فریاد مکن
برنامده و گذشته بنیاد مکن
حالی خوش باش و عمر بر باد مکن

تسلیم یعنی این..یعنی الان تسلیم شو برای همین روحی که داره از دریچه چشمات به دنیا نگاهت میکنه وتو باهاش غریبه ای..همین روحی که خود توست..غریبه نیست..ولی تو اینقدر به بالا ها نگاه کردی که روحت یعنی عشق رو فراموش کردی..عشق به انسانها ..عشق به طبیعت و غیره داره تبدیل میشه به تسویه حسابهای دو طرفه که قبلا بین سیاستمداران فقط انجام میشد..امروز اگر کسی باهات حرف میزنه..دو هزار و پونصد تا مسئله رو لحاظ میکنه و ترفند میچینه که چه جوری باید با تو حرف بزنه تا بیشترین فایده رو از تو ببره..حتی کسانی که تو رو دوست دارن تو رو دوست دارن چون مال اونهایی!!..و حس تملک دارن به روحی که آزاد آفریده شده .چون اونها (بهتره بگیم همه ما ها)یاد گرفتیم و بهمون یاد دادن که تو زندگی سیاست داشته باشیم..وگرنه کلاهمون پس معرکه است.به خاطر اینه که وقتی میگم( تسلیم) شما همتون ذهنتون میره به فیلمای جنگی و عراقیا و صدام و اینا.:).و اینکه تو باید در برابر دشمنی که لا اقل الان وجود خارجی نداره بجنگی....به جای اون اشو با ذهنی باز و آماده ما رو دعوت میکنه به تسلیم..تسلیم کسی نه..تسلیم خودت شو..آروم باش و به حرف دلت گوش بده..و بدون ما هیچ چیز نمیتونیم داشته باشیم..حتی اگه همین امروز تمام دنیا رو بهتون بدن اگه یه بچه گربه تو خیابون ببینی که لنگ میزنه تا شب ناراحتی..درست میگم؟..اگه جوابت مثبته بدون اون تویی..نه تویی که ناراحته همیشه..بلکه تویی که احساس بودن رو حس میکنه..تویی که زنده بودن رو میفهمه..تویی که وقتی تسلیم شد..آزاد میشه..تسلیم خودت شو..تا راحت و آسوده باشی..

تو کامنتدونی وبلاگ یکی از دوستان این طوری نوشته شده:
زندگی یه جنگ تمام عیاره زندگی یک مبارزه است . در جهان بال و یر خویش گشودن آموز که یریدن نتوان با یر و بال دگران.
..بایست بگم این یه فکر احمقانه محظه..دوباره به این عکس بالا نگاه کنید و این کامنت رو بخونید.خنده آور نیست؟
یه جنگ تمام عیار؟..مبارزه با کی؟با چی؟..فقط این دیدگاهها رو بذارید کنار و تسلیم بشید کفایت میکنه..باقی پیشکش بودا و اشو..قبول؟

پ.ن:در مورد تصویر بالا بهترین توصیف رو در اینجا میتونید ببینید.

پ.ن:به قول وین دایر :
پارو بزن.
.پارو بزن
.پارو بزن.
.قایقت رو به سمت حرکت رود.
.چون زندگی یک رویاست.
.شاد باش و با شادی پارو بزن
..زندگی زیباست.
.و رویایی بیش نیست.

پ.ن:تصویر امروز را ببینید:

یک موسیقی برای مدیتیشن:بشنوید