پنج شنبه ها بهترین روز هفته است برای من .چون کار زود تر تموم میشه..و میشه زودتر رفت خونه .امروز رفتم نشر چشمه و چهار پنج تا کتاب خریدم..دنبال یه چیز خوب در مورد پراگماتیسم میگشتم که پیدا نکردم...به خاطر همین کلا ستون فلسفه ها رو بی خیال شدم و رفتم چند تا رمان رو که خیلی وقت بود دنبالشون بودم خریدم.بعد از اینکه سوار ماشین شدم بیام خونه دیدم از اون همه پولی که همراهم بود فقط ده هزار تومن باقی مونده..نصفش رو کتاب خریده بودم و نصف دیگه اش رو یه چیز دیگه..داشتم فکر میکردم با این حساب من بایست آدم ول خرجی باشم..در مورد این که من در پول خرج کردن هیچ محدودیتی قائل نمیشم برای خودم هیچ شکی نیست. مخصوصا زمانی که بخوام چیزی که رو که پسندیدم بخرم ..به خاطر همین اول به ذهنم رسید که باید یه کم کمتر پول خرج کنم ..بعد فکر کردم که نه این ولخرجی نیست که ماهی چند تا کتاب برای خودم بخرم..مگه من چه قدر هدیه به خودم میدم؟* و اصولا چه قدر برای خودم خرج میکنم؟..واقعا چه قدر برای خودم خرج میکنم؟.دیدم در ماه هر چی خرج میکنم یا در راستای رسیدن به محل کاره..و یا رسیدن به خونه و رفت و آمد..چه طور بشه هر دو ماه و یا سه ماهی برای خودم لباس بخرم و کفش و اینا..بعد دیدم که نه..من نه تنها ولخرج نیستم..بلکه هنوز خیلی راه دارم تا برسم به میان خرج شدن!

پ.ن1:امروز یکی از همکارام با گوشی ان 73 خودش یه چند تا عکس از منو چند تا از بچه های دیگه انداخت که تو فل یکر و پیکاسا گذاشتم.اگه دوست داشتید ببینید..اگه آدرسشونم ندارید بگید تا من بهتون بدم..نیست خیلی خوشتیپم.:)

* من هدیه گرفتن رو خیلی دوست دارم..از بچگی همین طور بودم..هدیه اش مهم نیست چی باشه ..اون زرق و برق و کادو پیچ شدگی و حالت هندسی هدیه و این که کسی دوست داشته منو و بهم هدیه داده خیلی برام مهمه..یه جنبه دیگه اش هم که خیلی مهمه اینه که اولش نمیدونی تو اون بسته با کاغذ خوشرنگ چی برات آوردن..کلا خیلی هدیه گرفتن رو دوست دارم..همین طور هدیه دادن رو..برخلاف گل هدیه دادن به کسی رو که عمرا نمیتونم ..بمیرم هم نمیتونم گل به کسی بدم..چون هرگز گل دستم نمیگیرم..نمیدونم چرا.