Nothing brings me down
Parande.jpg


خوشحالم که رها شدی..خواستم با دسته گل خدمت برسم..چون فکر میکردم از زندان هواهای نفسانی آزاد شدی..ولی میبینم که نه..از یک لجن زار بیرون آمدی.لجن زاری که تو رو داشت به قهقرا میبرد....ولی دوست من وقتی خواستم تو رو در آغوش بگیرم دیدم که هنوز بوی لجن میدی .تا اونجا که یادمه من به تو بدی نکرده بودم که بخوام حلالیت بطلبم..از طرف دیگه من اصلا مسلمون نیستم که بخوام از کسی حلالیت بخوام:)در هر صورت هر وقت دوست داشتی میتونی با من صحبت کنی و اگر هر زمانی کمکی از دست من بر اومد بگو تا اونجا که بتونم بهت کمک میکنم..شکی نیست که من هم نقص هایی دارم..و سعی میکنم نقایصم رو بر طرف کنم...

دیدم که به پرنده بودن علاقه داری.اگر میخوای در اوج باشی خودت باش..حتی اگر پرنده هم نباشی .و هر چیز دیگه ای هم باشی اوج شکوفایی و موفقیت رو برات آرزو دارم.

. .پیام من به تو پیام دوستی بود نه هیچ کدوم از واژه هایی که به کار بردی.چون دیدم که رها شدی پیام دادم که با تو مشکلی ندارم.و حتی عذاب وجدان گرفتم که نکنه ذره ای از من ناراحت باشی به خاطر راهنمایی هایی که قبلا به دوست مشترکمون(دوست ندیده من) میدادم و ازش متقابلا میگرفتم..قبول کن که اون موقع واقعا در شرایط خیلی بدی قرار داشتی...میخواستم گذشته ها رو فراموش کنیم..همون طور که تو تغییر کردی و من خوشحال شدم.همه ما به تغییرات مثبت تو زندگیمون نیاز داریم..

پ.ن:دیدم که به گفته های نیچه علاقه داری...این جمله اش رو خیلی دوست دارم:

فریفته نوع و سبک من شده ای؟
و در پی من سفر میکنی؟ صادقانه به راه خودت برو!
خواهی دید که آهسته آهسته از من پیروی میکنی.
دانش شاد-کتاب اول -ص7

پ.ن:تصویر امروز را از اینجا ببینید


پ.ن:آهنگ امروز:
Emiliana Torrini - Nothing Brings Me Down

پ.ن:این پست اختصاصی بود برای یک دوست

23
February

سلام.دف و کوزه چشم انتظار قدمهای شما یار مهربان است.
چون اختصصاصی بود برای یه دوست چیزی نمیگم. راستی باران هم وبلاگش رو ساخت. http://akharin-baran.com
salam shahin jan khob barash coment mizashti! vali be sokhane niche,Ax ziba va moosigheie ke ba in dialup gazoieli hanooz natoonestam begiramesh miarzid. shad bashi
navid
بنشینیم و بیندیشیم ! این همه با هم بیگانه این همه دوری و بیزاری به کجا آیا خواهیم رسید آخر ؟ و چه خواهد آمد بر سر ِ ما با این دل های پراکنده ؟ جنگلی بودیم شاخه در شاخه همه آغوش ریشه در ریشه همه پیوند وینک ، انبوه ِ درختانی تنهاییم مهربانی ، به دل ِ بسته ی ما ،مرغی ست کز قفس در نگشادیمش و به عذری که فضایی نیست وندرین باغ ِ خزان خورده جز سموم ِ ستم آورده هوایی نیست ره ِ پرواز ندادیمش
از این عبارت نیچه خیلی لذت بردم ... چقدر منطقی و آروم برای دوستت نوشتی ...
يه بوس كوچولو
؟؟؟؟!!!!!