Call of Duty با یکی از بچه ها رفته بودیم میدون ولی عصر تا برای خودش یه بازی بخره ,منظورم همین بازیهای کامپیوتریه,.دنبال یه ورژن فوتبال میگشت که پیدا نکرد.من اصولا سالهاست بعد از اینکه مدرسه رو تمام کردم بسیار به ندرت پول بابت این جور چیزا میدم و اصلا راستش رو بخواین اهلش نیستم,..ولی برای تنوع یه بازی گرفتم..که البته بهتره بگم فیلم سینمایی!!..فکر نمیکردم تکنولوژی اینقدر پیشرفت کرده باشه!..از جنس جنگهای چریکی و این برنامه هاست.آخرین باری که بازی کرده بودم مربوط میشه به چند سال پیش که اونم نید فور اسپید بود!..ولی اینبار صحبت جنگ و خونریزی و اسلحه های خفن و فوق مدرنی بود که آدم از دیدنشون هم هوس میکنه همه رو به رگبار ببنده,.با جو گرفتگی تمام این بازی شش گیگابایتی رو اینستال کردم که اتفاقا رم و گرافیک خیلی بالایی هم میخواد.,.بعد از اینکه اسلحه های مورد نظر رو انتخاب کردم, آماده نبرد با نیروهای صدام در عراق شدم.,.تحت پرچم امریکا!..ولی ما که هرچه گشتیم هیچ بنی بشری برای نمونه نیومد تا ما بکشیمش,.همه کوچه های بغداد رو زیر و رو کردیم , به غیر از تانکهای منهدم شده و خودمون که هی رگبار میگرفتیم به چرخ های اتومبیل های کنار خیابون هیچ احد الناسی نبود تا با یو- زی بزنیم لت و پارش کنیم..اتفاقا آپشن هاش رو هم بررسی کردیم..ولی چیزی عوض نشد که نشد..ما هم تمام تیرهامون رو خالی کردیم و خارج شدیم.راستش این بازی برای افراد بالای هفده سال ساخته شده.و همین نشون دهنده اینه که بایست بازی خونین و مالینی باشه..ولی نشد دیگه..اگه شما ها اینو بازی کردید بلدید به ما هم بگید بلکه ببینیم این چیه که بالای هفده ساله :))
پ.ن:از اینجا میتونید این فیلم رو... ببخشید این بازی رو ببینید.
February
قناری
