در سال 1964 در شهر نیویورک ساعاتی پس از نیمه شب دختری به نام " کیتی جنوویس" در بازگشت از محل کار خود به خانه مورد حمله مردی قرار گرفت.کیتی با قاتل خود گلاویز شد و بیش از نیم ساعت با فریاد های طلب کمک خود همه همسایگان را از خواب بیدار کرد.طبق گزارش حداقل 38 نفر از پنجره های آپارتمانهای خود ناظر کشمکش آنها بودند.اما نه تنها هیچکس شخصا به یاری کیتی نشتافت بلکه حتی یکنفر به پلیس تلفن نکرد تا لااقل پلیس در این ماجرا دخالت کند و بالاخره کیتی در مقابل چشمان تماشاچیان بی تفاوت به قتل رسید.

چرا ؟
جواب:دو عامل در این ماجرا دخالت داشته اند یکی خطرات و گرفتاریهای احتمالی دخالت کردن .یعنی این امکان وجود داشت که ضارب کیتی به دخالت کننده حمله کند.دوم عامل پخش مسوولیت.یعنی چون تعداد زیادی تماشاگر شاهد این صحنه اضطراری بودند هر یک تصور کرده بود که دیگری یا دیگران کمک خواهند کرد و اگر دخالت مستقیم هم نکنند لا اقل پلیس را در جریان خواهند گذاشت.

بررسی روانشناسی موقعیت های مشابه:
1-خطرناک بودن موقعیت موجب عدم کمک رسانی میشود.
2-عدم داشتن تجربه لازم درچنین موقعیت هایی موجب کمک کمتری میشود.
3-شوک آور بودن موقعیت
4-فوری بودن موقعیت و ناتوانی در واکنش سریع
5-اضطراری تصور نکردن موقعیت(مثل اینکه بیننده تصور داشته باشد که ممکن است موضوع خانوادگی است.)
6-حضور دیگران در صحنه و فرافکنی
7-سن-جنس-نزاد فرد نیازمند کمک(تحقیقات نشان میدهند:
-کودکان -زنان و افراد پیر بیشتر مورد کمک واقع میشوند.همچنین سیاهپوستان به سیاهپوستان و سفید پوستان به سفید پوستان بیشتر کمک میکنند.همچنین چنان چه ناظر مرد باشد بیشتر احتمال کمک میرود تا زمانی که ناظر و بیننده زن باشد.)
8-دیدن موقعیت شانس کمک را افزایش میدهد تا شنیدن صدای کمک.